કોમ્પ્યુટર સાયન્સમાં ગ્રેજ્યુએટ થયેલી ભિખારી જે સડસડાટ અંગ્રેજી બોલીને ભીખની જગ્યાએ માંગે છે નોકરી.

Story

ભીડવાળા રસ્તાની બાજુમાં ધૂળ ભરેલી માટીની વચ્ચે ગંદા કપડા પહેરેલી સ્ત્રી કે બાળકને જોઈને દરેક વ્યક્તિ વિચારે છે કે તે કોઈ ભિખારી હશે કે કોઈ જરૂરિયાતમંદ, જેને પેટ ભરવા માટે બે ટાઈમની રોટલી જોઈતી હશે.

પરંતુ એ જરૂરી નથી કે રસ્તાની બાજુમાં ખરાબ હાલતમાં બેઠેલી દરેક વ્યક્તિ ભિખારી જ હોય, કારણ કે કેટલીકવાર તે વ્યક્તિની સ્થિતિ આપણી વિચારસરણીથી તદ્દન વિરુદ્ધ હોય છે. આવો જ એક કિસ્સો તાજેતરમાં ઉત્તર પ્રદેશમાંથી સામે આવ્યો હતો, જ્યાં રસ્તાના કિનારે બેઠેલી એક મહિલા સડસડાટ અંગ્રેજીમાં વાત કરતી જોવા મળી હતી.

સડસડાટ અંગ્રેજી બોલતી સ્ત્રી
ઉત્તર પ્રદેશમાં સ્થિત વારાણસી શહેર લાખો હિંદુઓ માટે આદર અને આસ્થાનું કેન્દ્ર છે, જ્યાં સવાર-સાંજ ગંગા આરતીનો અદ્ભુત નજારો જોવા મળે છે. આ કોરિડોરમાં, એક મહિલા છેલ્લા 3 વર્ષથી પોતાનું જીવન વિતાવી રહી છે, કારણ કે કોઈ તેની વાતને બરાબર સમજી શકતું નથી.

વારાણસી ગયેલા BHUના વિદ્યાર્થી અવનીશની નજર જ્યારે મહિલા પર પડી તો તે તેની સાથે વાત કરવા તેની પાસે ગયો. જ્યારે અવનીશે મહિલા સાથે વાત કરવાનું શરૂ કર્યું તો મહિલાએ અંગ્રેજીમાં વાત કરવાનું શરૂ કર્યું.

અવનીશ પણ આ નજારો જોઈને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો, કારણ કે તેણે વિચાર્યું પણ ન હતું કે રસ્તાના કિનારે ગંદા કપડા પહેરેલી આ મહિલા અસ્ખલિત અંગ્રેજીમાં કેવી રીતે વાત કરવી તે જાણતી હશે. મહિલાએ પોતાનું નામ સ્વાતિ આપ્યું હતું, જે 3 વર્ષ પહેલા દક્ષિણ ભારતમાંથી વારાણસી આવી હતી.

સ્વાતિ ઘર છોડીને વારાણસી કેમ આવી?
સ્વાતિએ સ્કૂલનો અભ્યાસ પૂરો કર્યા પછી કોમ્પ્યુટર સાયન્સમાં ગ્રેજ્યુએશન કર્યું, ત્યારપછી તેણે લગ્ન કરી લીધા. લગ્ન પછી સ્વાતિની જિંદગી સારી રીતે ચાલી રહી હતી, પરંતુ પ્રેગ્નન્સી પછી જ્યારે તેણે એક બાળકને જન્મ આપ્યો ત્યારે તેના શરીરના જમણા ભાગને લકવો મારી ગયો હતો.

આવી સ્થિતિમાં સ્વાતિના શરીરના એક ભાગે સંપૂર્ણ રીતે કામ કરવાનું બંધ કરી દીધું હતું અને તેને લાગવા માંડ્યું હતું કે તે તેના પરિવાર પર બોજ બની રહી છે, તેથી સ્વાતિ કોઈને જાણ કર્યા વિના પોતાનું ઘર છોડીને વારાણસી આવી ગઈ.

વારાણસી આવ્યા પછી સ્વાતિ પાસે ન તો રહેવા માટે ઘર હતું કે ન ખાવા માટે ખોરાક, તેથી તે ઘાટના કિનારે રસ્તા પર રહેવા લાગી. ઘાટ પર આવતા ભક્તો સ્વાતિને જે ખાવા માટે આપે છે તે ખાઈને પેટ ભરે છે અને રાત્રે ઘાટની આજુ બાજુમાં સૂઈ જાય છે.

સ્વાતિને ભીખ નહિ પણ નોકરી જોઈતી છે
સ્વાતિ કહે છે કે જ્યારે તે લોકો સાથે અંગ્રેજીમાં વાત કરે છે ત્યારે લોકો તેને માનસિક રીતે બીમાર માને છે. તેથી જ સ્વાતિ કોઈની સાથે વાત કરતી નથી અને ઘાટની બાજુમાં શાંતિથી પોતાનું જીવન વિતાવી રહી છે. સ્વાતિને લોકો પાસેથી મદદ કે ભીખ માંગવાની અપેક્ષા નથી, તે માત્ર ઈચ્છે છે કે તેઓને તેમની ડિગ્રી અનુસાર સારી નોકરી મળે.

સ્વાતિને સોફ્ટવેરનું સારું જ્ઞાન છે અને કોમ્પ્યુટર કેવી રીતે ઓપરેટ કરવું તે જાણે છે, આ સિવાય સ્વાતિ અંગ્રેજીમાં ટાઈપ પણ કરી શકે છે. પરંતુ શરીર લકવાગ્રસ્ત થયા બાદ સ્વાતિએ નોકરી માટે અરજી કરી ન હતી, જ્યારે વારાણસી આવ્યા બાદ તેની હાલત વધુ ખરાબ થઈ ગઈ હતી.

સ્વાતિ કહે છે કે લોકો તેને ખાવાની વસ્તુઓ અને કપડાં આપે છે, જેના દ્વારા તે પોતાનું જીવન જીવી રહી છે. પરંતુ જો તેમને નોકરી મળશે તો તે તેમના જીવનને નવી દિશા આપશે.

Leave a Reply

Your email address will not be published.